(χωρις τιτλο_ΙΙ)

Οταν σε γνωρισα ημουν αγριμι .
Αποτομη και αγρια…
Εξω εγραφε
Μην πλησιαζετε δαγκωνει !
Εσυ επέμενες …Σιγα σιγα και με επιμονη και υπομονη
Τάιζες την ψυχη μου γαληνη και ηρεμια και εφερνες μια ισσοροπια χαμενη
Διαβαζα, ακουγα , ενοιωθα , ρουφουσα …

Υπήρχε όμως παντα εκεινη η στιγμη ….
Ξαφνικα ερχοταν και τα τιναζε ολα στον αερα
«Φυγε ! Ελεγε η φωνη μεσα μου
Φυγε ! Ειναι δυνατος , ισως πιο δυνατος απο εσενα..
Ξερει πως να καλυψει τις αδυναμιες του, τα συναισθηματα να τα λειανει,
φερνει στα μετρα του τις καταστασεις και εχει μια ευκολια να περιχαρακώνεται ..
Εσυ πάλι οχι…»…

Ομως σε ηθελα , μου αρεσε ο τροπος σου, η ηρεμια και εκεινο το στυλ
σε μαλωνω γιατι εισαι μωρο και θα γινεις καλυτερη , θα μαθεις να εισαι δυνατη…

Μετα βγηκα απο το κλουβι
Ανοιξα την πορτα και περπατησα εξω στη ζωη
Δειλα στην αρχη , αλλα μετα πιο εντονα, πιο δυνατα, πιο σιγουρα…
Ακολουθουσα μουσικες, μυρωδιες, εικονες , ονειρα
Ειδικα τα ονειρα…….
«ειμαστε φτιαγμενοι απο το υλικο που ειναι φτιαγμενα τα ονειρα»
Εγω σιγουρα ειμαι ……
Μετα αρχισα να σε αναζητω, να ψαχνω το χερι σου, να αναζητω τη ζεστασια σου και τον ψιθυρο της φωνης σου τα ερημα βραδυα…..
Μετα να γελαω , να παιζω, με ολα , με τα συννεφα , τις ηλιαχτιδες, τις σταγονες τις βροχης…εφευγαν και ερχονταν οι εποχες και εμεις εκει…..
Το θαυμα μας ηταν που εγω σε ειχα κανει παιδι και εσυ εμενα γυναικα……
Παρασυραμε ο καθενας τον αλλο στον κοσμο μας…..και αυτο ηταν μαγεια !!!

Τωρα πια σ αγαπω
Το ξερω το νοιωθω
Αγαπω καθε τι που σε θυμιζει, που σε κανει δικο μου, που σε διεκδικει
Εσυ δεν το αντεχεις
Δεν ξερω τι δεν αντεχεις
Να αγαπας το ιδιο ή να το ακους να στο λενε ?
Μια κουβέντα απο τις τελευταιες μας
Εγω να σου λεω για συναισθηματα και εσυ να μιλας για μαθηματικα
Εγω να σου λεω μιλα πες οτι θες για κανόνες και εξισωσεις,
αλλα εγω μιλαω για οτι ζω
Ζω τη ζηλεια , ζηλευω και το λεω
Μη μου λες διαφορα ..Πες ΖΗΛΕΥΩ!!!
Το κρυβεις…Λιγο το αφηνεις να φανει και μετα το μαζευεις
Και μιλας για μαθηματικα και λογικη συναφεια

Σ αγαπω ...
Δεν με νοιαζει αν δεν μπορεις να το αντεξεις
Εσπασε ο παγος μεσα μου…
Ελειωσε και καθε φορα χαμογελαω οταν σε σκεφτομαι και θυμωνω που δεν εισαι εκει και αν ειναι να φυγω γιατι εσυ δεν τα αντεχεις ολα αυτα
Θα το κανω!!!

Δε φυλακιζω τα συναισθηματα μου στο βωμο καμμιας λογικης
Να το ξερεις !!!
Αν δεν το ξερεις τοτε κακως πλησιασες εκεινο το αγριμι καποτε…..
Δεν ημερευει….ακομα και αν γινει φιλικο σε κατι, παραμενει αγριμι, με δικους του κανονες και δικο του τροπο ζωης …
ΕΛΕΥΘΕΡΟ……….

(Οποιαδηποτε ομοιότητα με αληθινα πρόσωπα ή καταστασεις ειναι συμπτωματικη )

(χωρις τιτλο_ I)

Περπατουσε με σκυμμενο το κεφαλι ...Ηταν τρεις τα ξημερωματα και ουτε και η ιδια ηξερε που στο καλο παει....

Α δ ι ε ξ ο δ ο ....

Οσες φορες και να τα εβαλε κατω τα πραγματα δεν καταφερνε να βγει απο αυτη την ιστορια...Ειχε καποτε υποσχεθει στον εαυτο της

Ποτε ξανα !! Ετσι του το ειχε πει και επιταχτικα κιολας......

Ποτε ξανα ....δε θα αφοσιωθεις , δε θα αγαπησεις ετσι , δε θα ζηλεψεις , δε θα λειώσεις...

Εσφιξε το παλτο πανω της και εβαλε τα γελια ....

Δεκεμβρης μηνας , με ενα αναθεματισμενο χιονονερο και κρυο να περωνιαζει τα κοκκαλα και αυτη βγηκε βολτα ....

Ειμαι τρελλη , σκέφτηκε

Μπηκε γρηγορα στο αυτοκινητο και εκλεισε την πορτα πισω της ....

Αναψε τη μηχανη....Οπου να ναι ...δηλ χωρις προορισμο......

Ουτε ξερει και πως εγινε και βρεθηκε εξω απο την πορτα του......

Καθοταν ωρα τωρα και κοιταζε το φωτισμενο παραθυρο.........

Καθεται στο τζακι...αραγε ειναι μονος ?

Ειμαι τρελλη ...

Αναψε ενα τσιγαρο ....Δεν εβαλε μουσικη γιατι φοβηθηκε μηπως γινοταν αντιληπτη απο κανεναν γειτονα που θα επεστρεφε απο καποια γιορτινη διασκεδαση

Εκεινος της ειχε πει οτι αυριο θα εφευγε για τις χριστουγεννιατικες του διακοπες...Θα ετοιμαζει βαλιτσα, παντα αργει να το κανει και το αφηνει τελευταια στιγμη..Μπορει να ειναι και εκεινη επανω και να τον βοηθαει.....του διαλεγει πουκαμισα οταν πηγαινουν στα μαγαζια ....εχει γουστο , ετσι της εχει πει.......

Ειμαι τρελλη!!!

Κανονικα πρεπει να βαλω μπρος και να εξαφανιστω , να μην ξαναγυρισω ποτε, να μην ξανακοιταξω πισω.......

Οταν τον γνωρισε , υπηρχε μια αμοιβαια κοντρα μεταξυ τους, μια κοντρα που κατεληξε σε νυχτες γεματες παθος , νυχτες γεματες ζεστασια και τρυφεροτητα....

Ηξερε απο την αρχη οτι ειναι αλλοι κοσμοι, αλλα για καποιον λογο που τωρα δεν μπορουσε να εξηγησει ηταν πλασμενοι ο ενας για τον αλλο.......Στα ονειρα, σε ενα παραλληλο συμπαν που δεν ειχε καμμια σχεση με τα πρεπει του και τις ανασφαλειες της.

Λιγες στιγμες........δυνατες , εντονες αλλα στιγμες...

Ζηλευε πια....

Στην αρχη οχι...Οταν μπηκε σε αυτη την ιστορια πιστευε οτι θα τα καταφερνε ......

Θα ειμαι μια ερωμενη......χαχαχαχαχαχα.....

Ηλιθια!!! αυτο θα εισαι ....

Νομιζε οτι θα μπορουσε να ζησει ετσι , με στιγμες......Νομιζε...

Και τωρα τα ηθελε ολα.....

Ηθελε τα παντα και ηξερε με μαθηματικη ακριβεια οτι ερχοταν το τιποτα......

Ενοιωσε το τσιμπημα της ζηλειας και παλι ....

Ενοιωσε και το αισθημα του απολυτου κενου........τιποτα δεν ειχε δικο της ...τιποτα

Εβαλε μπροστα τη μηχανη

Θα φυγω....

Ουτε θυμαται πως εφτασε στο σπιτι , γεμισε μια βαλιτσα ρουχα.

Ηξερε που θα πηγαινε και εκει δε θα ειχε καμμια προσβαση σε τιποτα, εκεινος δε θα μπορουσε να τη βρει ....μονο στους γονεις θα τηλεφωνουσε αυριο το πρωι και θα τους ελεγε που ειναι

Ανοιξε την πορτα....και την εκλεισε πισω της

Πάνω στο τραπεζι της κουζινας ειχε αφησει το κινητο κλειστο......

(Οποιαδηποτε ομοιοτητα με αληθινα προσωπα ή καταστασεις ειναι συμπτωματικη )

Αστερόσκονη και Αγγελακια

Δεκέμβριος ...

Διαθεση στα ύψη...

ειμαι απο εκεινους που συνδυαζουν την χρυσόσκονη των γιορτων με τη μελαγχολια τους..πως γινεται ? Ολα γινονται , ουδεν ανέφικτον!!

Ολα ξεκινουν με το που μπαινει ο Δεκέμβριος , οι αισθησεις μου χτυπάνε τιτλ!!

Ερχονται γιορτες, οπερ πανικος...

Ψωνια, γλυκα, βεγγερες, παρτυ, χιονι, εκδρομες....ολα πρεπει να γινουν ...

Προσπαθω να κανω ενα πρόγραμμα και να το τηρησω και να τα προλάβω ολα και φυσικα δεν υπάρχει τετοιο θεμα...δε θα προλαβω ουτε τα μισα....

Αλλα δε με νοιαζει , η προθεση μετραει .....

και η καλη διαθεση .....Θα τρεξω , θα κλεισω ραντεβου , θα ψωνισω χιλια δυο μικροπραγματα , θα κανω λιστες δωρων , θα διπλοτσεκαρω προσκλησεις και ραντεβου, θα χασω τα μισα, θα σκεφτω τι θελω να κανω να μεινω εδω στην πολη και να χαρω γιορτες ή να εκδρασμω σε ενα απο τα τοσα μερη που μου εχουν πει και να κανω διακοπες μακρυα....

Ακομα δεν ξερω τι θελω ..το πιστευετε?

Ειναι η πρωτη χρονια που δεν εχω αποφασισει ......και με βλέπω να δρω αυθορμητα στο παρα πεντε......μακαρι να μπορεσω να τα συνδυασω ολα!!

Η πιο ωραια στιγμη ειναι οταν θα φουρνισω τα γλυκα και θα μοσχομυρισει το σπιτι , το τζακι θα ειναι αναμμενο, θα πινω κρασακι θα εχω κατσει στον καναπε κουρασμενη γιατι εγω οταν ετοιμαζω μελομακαρονα και κουραμπιεδες και φλογερες χριστουγεννιατικες , φτιαχνω για οοοοολους...τονοι γλυκα σε πιατελες με αστερια και αγιοβασιληδες....να μοιρασω σε ολους .....φυσικα καθε χρονο λεω να θυμηθω να μην το ξανακανω αλλα ειμαι αδιορθωτη...

...καπου εκει με πιανει και η μελαγχολια των γιορτων , γι αυτους που δεν ειναι πια κοντα μου, για εκεινους που εφυγαν για παντα και οσους εγω απομακρυνα απο τη ζωη μου δυσκολα ...επειδη εκεινο ή το αλλο....εχω και αλλες στιγμες πολλες τετοιες μελαγχολιας και αναπολησης αλλών εποχων .....αλλα δεν πτοουμαι .....

Ξερω οτι τα αγελακια θα ερθουν και φετος και θα ριξουν αστεροσκονη παντου και θα μας γλυκανουν και θα μας ψιθυρισουν, εκεινα τα κρυα χριστουγεννιατικα βραδυα, διπλα στο τζακι, που θα μας εχει παρει ο υπνος, χαμογελωντας και περιμενωντας τον Αγ Βασιλη, πως ολα ειναι εφικτα, οσο υπαρχει η ΑΓΑΠΗ στον κοσμο !!!