Φθινοπωρινη ζεστη...

Βγηκα απο το γραφειο σημερα στην πολυβουη λεωφορο και μου ηρθε ενα κυμα ζεστης....
Δευτερολεπτα εκλεισα τα ματια και σκεφτηκα οτι ακομα ειναι καλοκαιρι..
Δε λεει να φυγει και με προκαλει για αλλη μια φορα να τα αφησω ολα πισω και να τρεξω στας εξοχας...
Ελατε κυριε Ηλιε μου , κρυφτειτε λιγακι ...καντε μου τη χαρη pleaseeeeeeeee

Λιγη βροχουλα παρακαλω ......
Κατι ακουσα για αποψε το απογευμα στην πρωτευουσα....
Μμμμ την περιμενω πως και πως
Μου αρεσει να χαζευω εκεινες τις μικρες σταγονες στο τζαμι.....να χορευουν , να κατρακυλουν.....μεχρι να σβησουν ....

κρακ....

κρακ κρακ κρακ .......
Σπάσιμο....
κομματια, μια εικονα , ενα συναισθημα, κομματια το ενα διπλα στο αλλο που καποτε ηταν ενα συνολο
μια φιλια, ενας ερωτας, μια σχεση, ενα δεσιμο.....
και τωρα ειναι μικρα μικρα κομματακια
καθεσαι και τα κοιτας και ψαχνεις να βρεις το γιατι
τα βλέπεις και σκεφτεσαι αν κολλαει ξανα το ενα διπλα στο αλλο
αν ολα μπορουν να ξαναγινουν οπως πριν
Οχι!....
η επομενη φορα θα ειναι ακομα πιο οδυνηρη
Θα εχεις περιμαζεψει τα κομματια
θα τα εχεις κολλησει με αμεριστη φροντιδα
γιατι η "πορσελανη" σου ηταν πολυτιμη και δε θελεις να την πεταξεις
ομως την επομενη φορα που θα πεσει κατω
τα κομματακια θα ειναι θρυψαλα , δε θα υπαρχει καμμια κολλα πια να τα κολλησει
σκονη θα μεινει ...
σκονη που θα ειναι πικρα....για οτι υπηρχε και δεν υπαρχει πια....

φιλιες , ερωτες αντικες, δεν ξερω αν υπάρχουν...
κομψοτεχνηματα αλλοτινα που απλα τους λειπει μια γωνια ή φαινεται ενα ραγισμα αλλα ειναι εκει παντα σε μια απο τις πιο ομορφες γωνιες σου, βιτρινες σου......

Ποναω οταν σπαει κατι μεσα μου
Ποναω οταν παιρνω αποφασεις που λενε οτι ολα αυτα τα κομματια που βλέπω σκορπια μποροστα μου , αρνουμαι να τα μαζεψω και να προσπαθησω να σωσω αυτο το ομορφο πραγμα που υπηρχε στη θεση τους
το κανω οταν η διαισθηση μου, μου λεει οτι την επομενη φορα θα παρω το τιποτα.....
θα μεινει απο την "πορσελανη" , σκονη.....

Ευθραυστα συναισθηματα .....ευθραυστες σχεσεις ...ευθραυστες φιλιες
Θελουν προσοχη και φροντιδα......
Νοιωθω κουρασμενη ........
Δε θα πρεπε .........
Αλλα νοιωθω
Δεν εχω διαθεση να μαζευω σκορπια κομματια
Λυπάμαι......

Κρακ...........

Επιστροφη

και με νεα κυβερνηση .....ε δηλ ξερω και εγω....κατι νεο μπορει να ειναι οοοοολο αυτο, χωρις Μαριεττα και χωρις Βυρωνα....και με Βενιζελο στην απέναντι οχθη ετοιμο για μακροβουτι προς την εξουσια.....τωρα τι σόι μακροβουτι μπορει να κανει ο Βαγγελης , μη με ρωτατε...δεν ξερω, δεν απαντω...πάντως πολυ ζορικα , ξεκινησε η εβδομαδα για το παιντι και βλέπω τη Μις Μάργκαρετ να τρεχει και να μη φτανει . Ζορικα ξεκινησε και για μενα , δεν τις μπορω τις πολιτικες αναλυσεις και ηρθαν και με χτυπησαν κατακουτελα....





Διοτι εγω αγαπητα μου παιδια, πηγα φετος τις πιο μακροημερες διακοπες που εχω πάει ever. Για δεκαπεντε μερες ξεκινησα και κοντεψα να ξεχειμωνιασω στο Καραβοστασι, οπου Καραβοστασι μια απο τις ωραιοτερες παραλιες που διαθετουμε ως χωρα και δεν γνωριζουμε. Το Nescafe εκανε την προσπάθεια να μας τη γνωρισει αλλα που να το καταλαβουμε Θυμαστε εκεινη τη διαφημιση με τα αλογα που ετρεχαν στην ακροθαλασσια την ωρα του δειλινου και οι αναβατες επιναν ζεστο καφε σε ενα κιοσκι στη μεση της παραλιας? Αυτο ηταν το Καραβοστασι .....Παραλια του Ιονιου απο την πλευρα της Θεσπρωτιας....μια τεραστια αμμουδια με κρυα νερα αφου εκει εκβαλουν ποταμακια, απο ψηλα το βουνο, που ειναι ακομα (ευτυχως ) καταπρασινο........Αγρια νερα και βαθια αλλα πανεμορφα..... Ενα μηνα εκει λοιπον στο χωριο Περδικα ενα υπεροχα χτισμενο αμφιθεατρικα χωριο με μια θεα που σου κοβει την ανασα. Εκει με μια ομορφη παρεα, που γνωρισα πριν τρια χρονια οταν πρωτοπηγα. Νεοι ανθρωποι που αγαπουν τον τοπο τους και ξερουν να φιλοξενουν και να κερδιζουν τον καθε ταξιδιωτη. Τους ευχαριστω για εναν απο τους πιο γλυκους Αυγουστους της ζωης μου , τους πιο παρεϊστικους και νοσταλγικους...... Το καλο ειναι οτι γεμισα μπαταριες και δε θα πω ξεκουραστηκα , με τιποτα κιολας το κεφι και η διασκεδαση δεν ειχε τελειωμο , αλλα κουβαλαω ωραιες εικονες και πολυ ενεργεια για να ξεκινησω να ζω ενα ενδιαφερον φθινοπωρο και να κανω ονειρα και σχεδια για εναν υπεροχο και αγαπησιαρικο χειμωνα , χουχουλιαρικο......

............................................

ΥΣ
Δε θα γραψω κατι παραπανω για τις πυρκαγιες , το θεαμα ηταν τραγικο , οι απώλειες εμψυχες και αψυχες, χωρις αυριο. Σιωπω. Μπορει να μην κατεβηκα στο Συνταγμα στην διαμαρτυρια των bloggers , γιατι φοβηθηκα την καπελωση, αλλα οταν ειδα την εικονα απο το Συνταγμα καταλαβα ποσο πολυ σιωπουσα μαζι με ολους.Εβλεπα τις εικονες της καταστροφης στην τηλεοραση και ξυπνουσα με το φοβο μην τις δω την αλλη μερα το πρωι σε εκεινο τον παραδεισο που βρισκομουν.
Μια ευχη:
Να προσεχουμε ολοι, ακομα πιο πολυ, αυτη τη χωρα. Ειναι τοσο ανεπαναληπτα μαγικη.

.......................................................................................