Αντιο Αμαλια μας

η ωρα ειναι ...(1)

στο απειρο ή και στο πουθενα
δεν ξερω
απο χθες προσπαθω να καταλαβω πως γινεται μια στιγμη να φερει τα πανω κατω...

τι λεει το τραγουδι ?
.."για ποιο ταξιδι κινησες να πας?"
πες μου..
γραφω σαν να σου γραφω
σαν να μπορεις να διαβασεις τις λεξεις οπως ερχονται και σχηματιζονται πανω στην οθονη...

¨Μη φυγεις"
εχουμε ακομα να κανουμε πολλα
ολοι μαζι παντα ειμαστε ολοι μαζι εμεις
αρα
δεν μπορεις να μας το κανεις ....
και εσυ δεν μπορεις να λειψεις....

Μπορεις να μου πεις τι σε επιασε στα καλα καθουμενα να μας βαλεις σε τετοιους μπελαδες?
Η Μαριλενα και ο Αντωνης ερχονται ,ισως και να εφτασαν
και οι γονεις σου ειναι ηδη εκει
Φροντισε να τα πειτε ....

Δεν ειναι αστεια αυτα μικρε , ακους?
Δεν δικαιουσαι αυτη τη φορα να κανεις του κεφαλιου σου
Μεινε και παλεψε για ολους μας
Για σενα μαλλον και μετα για ολους μας
Εχεις και εχουμε πολλα να κανουμε ακομα στο ξαναλεω.

Αφου ξερω οτι μου εχεις αδυναμια, μεγαλυτερη απο οτι στους αλλους
οφειλεις να μου κανεις το χατηρι
Εχω και τον Ηλια που εχει παραδωσει τα οπλα και θελω να τον
διαψευσω με ακους?
Εισαι νεος και εχεις δυναμεις ....
Μη φυγεις !!
Μην τολμησεις και φυγεις, γιατι θα εχεις να κανεις μαζι μου
και δεν το θελεις αυτο πιστεψε με!!
Τιποτα αλλο δεν εχω να σου πω

μονο πως

Σ΄αγαπω πολυ πολυ

"κρατησε με για οσο μπορεσεις"

«Για σένα στις επιθυμίες μου

Λόγος δεν έγινε ποτέ

Δεν σε προέβλεψαν ποτέ

Τα όνειρά μου

Οι προαισθήσεις μου

Ποτέ δεν σε συνάντησαν

Ούτε η φαντασία μου

Κι όμως μια ανεξακρίβωτη στιγμή

Σ’ εξακριβώνω μέσα μου

Ένα έτοιμο κιόλας αίσθημα»

κικη δημουλα

Εγιναν ολα τοσο φυσικα , που ουτε εγω το ειχα πιστεψει οτι θα μπορουσε ποτε να ειναι ετσι ευκολο.....
Το χερι μου μεσα στο χερι σου και ο τροπος που περπατουσαμε αργα σε εκεινη τη μεγαλη αμμουδερη παραλια...
Εμπαινε το φθινοπωρο και ο καιρος ηταν μουντος, σχεδον θλιμμενος........
"Θλιψη" σου ειπα το πρωι που ανοιξα τα ματια μου
"Ρομαντισμος" μου απαντησες
.......
'γιατι να ειμαστε τοσο διαφορετικοι' , σκεφτηκα
και μετα αμεσως...'αλλα και τοσο ιδιοι'

σηκωθηκα αργα και με μια ανεπαισθητη κινηση τραβηξα το σεντονι να τυλιξω τη γυμνια μου
γυρισα και σε κοιταξα που χαμογελουσες
"με ντρεπεσαι , μωρο μου?"
"ναι" απαντησα αυθορμητα και αφησα το σεντονι να πεσει

περπατουσα προς το μπανιο και ηξερα οτι το βλεμμα σου με παρακολουθουσε, τις κινησεις του κορμιου μου .....ανατριχιασα γιατι θυμηθηκα το προηγουμενο βραδυ...μπηκα στο μπανιο και κοιταχτηκα στον καθρεφτη ........ανοιξα το νερο και περιμενα να ερθει λιγο και το ζεστο .......
'παει και αυτο το καλοκαιρι' σκεφτηκα

αισθανθηκα τα χειλη σου στο πισω μερος του λαιμου μου και την ανασα σου να μου ψιθυριζει "μαζι σου μωρο μου", τα χερια σου τυλιχτηκαν στη μεση μου και σε κοιταξα.........δε μιλησα..........

φορεσαμε τα τζηνς και παπουτσια αθλητικα περιπατου, φουτερ , εγω ενα πιο κολλητο και μπουφαν ελαφρα και ξεκινησαμε αυτον τον περιπατο, διπλα στο κυμα, με ενα ψιλοβροχο και μια συννεφια.
απο τη φυση μου περπαταω γρηγορα, μαλλον καταλοιπο των αγωνων ταχυτητας που επαιρνα μερος η ισως και της ανυπομονης φυσης μου.....να τρεχω, να βιαζομαι, να τα προλαβω ολα.........

τωρα ηθελα οι στιγμες να φευγουν αργα, να σταματησει σχεδον ο χρονος, να παγωσει, αισθανομουν ποσο πολυτιμο αγαθο ειναι το τωρα.......η σιωπη .....το χερι που κραταει ενα αλλο χερι και ειναι τοσο μαγικο αυτο το απλο κρατημα.......

περπατουσαμε και κανεις δε μιλουσε, αλλωστε τοσα ειχαμε πει που ισως εμεις οι δυο πια θα επρεπε μονο να αγγιζομαστε.........ειναι η μονη μας αναγκη, η επιτακτικη ....η σιωπη και το αγγιγμα.....η βροχη, η θλιψη, ο ρομαντισμος.......ολα μπερδευτηκαν γλυκα ..........

'μονο κρατησε με για οσο μπορεσεις' σκεφτηκα και συνεχισα με μικρα βηματα τη βολτα διπλα σου .....